W najprostszym ujęciu Fire Walk to chodzenie bosymi stopami po rozżarzonych węglach (często w temp. powyżej 700C).
Firewalk w proponowanym tutaj ujęciu jest jednocześnie warsztatem o śmiałym realizowaniu marzeń i życiowych celów. Łączy nas z naszym "wewnętrznym ogniem" - tą częścią naszej psychiki związaną z wewnętrzną mocą, pasją, entuzjazmem, witalnością, odwagą i zdolnością podejmowania decyzji. Chodzenie po ogniu jest jedną z najpotężniejszych, niesamowicie wzmacniających i najszybszych technik sięgania po własną wewnętrzną moc, a zarazem budzących do śmiałego, bardziej pełnego życia.
Częścią warsztatu jest spotkanie z własnymi lękami, które nieświadomie nas blokują. Gdyby nie lęki nasze marzenia byłyby już zrealizowane, ale nieświadomie oddaliśmy i oddajemy mu władzę nad naszym życiem.
Lęk jest dla nas najbardziej niewygodną emocją jaką możemy czuć. Jest uwięziony w naszych ciałach w wyniku przeszłych traum i negatywnych przeżyć. Blokuje przepływ życia i odcina nas od wielu możliwości. Nie chcemy go czuć i dlatego utrzymujemy go zepchniętym do naszej podświadomości. Efekt tego jest taki, że nie mamy z nim kontaktu, gdyż jest nieświadomy - a jego efekty, tak czy inaczej, zatruwają nam życie. Dopóki nie uwolnimy go z nas, w ten czy inny sposób, będziemy oszukiwać siebie, że robimy kroki w naszym rozwoju. Na prawdziwej drodze rozwoju wewnętrznego, w ten czy w inny sposób, zawsze następuje spotkanie z „cieniem”, który przesycony jest lękiem.
Lęk zawsze związany jest z naszym przywiązaniem do przeszłości. Wielu nauczycieli uważa, że jest najważniejszą, być może jedyną rzeczą, jaką mamy się zająć, by żyć pełniej w teraźniejszości. Gdy go uwalniamy pojawia się w nas przestrzeń na coś nowego, prawdziwego.
Niemal każdy uczestnik w jakiś sposób staje się innym człowiekiem w wyniku doświadczenia FireWalku.
Co może dać Ci Firewalk?
Po co chodzić po rozgrzanych węglach?
Korzyści z warsztatu:
- fascynacja życiem, większa chęć życia
- doświadczenie nieprawdopodobnej, niepowtarzalnej przygody
- motywacja do działania
- wzrost samoświadomości
- wzrost wewnętrznej mocy osobistej
- zaufanie w siebie i w swoje możliwości
- przekraczanie granic, przekraczanie niemożliwego
- wytyczanie sobie odważniejszych celów
- większa wiara w swoje możliwości i przekraczanie wyobrażeń o swoich możliwościach
- przekroczenie ograniczających wierzeń, przesądów na temat siebie i tego co oferują nam sytuacje życiowe
- zmiana percepcji
- kreatywność, przebojowość
- radzenie sobie z trudnymi wyzwaniami życiowymi
- efektywniejsze radzenie sobie w kryzysach
- lepsze radzenie sobie z problemami psychologicznymi włączając w to: niską samoocenę, depresję, strachy, fobie, dolegliwości psychosomatyczne
- lepsze radzenie sobie w relacjach międzyludzkich
- efektywniejsze radzenie sobie z zadaniami zawodowymi
- efektywniejsze radzenie sobie z wyzwaniami fizycznymi (sportowcy, ludzie czynu)
- polepszenie zdrowia, poprawa systemu immunologicznego
- przekroczenie strachu na wielu płaszczyznach życia.
Firewalk w świecie dziś
"Chodzenie po Ogniu" początkowo w USA, a potem w świecie najbardziej spopularyzował Anthony Robbins. Użył go jako element w swoim seminarium „Fear into Power” (Od Strachu do Mocy) uzmysławiając ludziom drzemiące w nich możliwości, by mieli odwagę podejmować się rzeczy, które wydają się niemożliwe do zrobienia, które wydaja się, że są poza ich zasięgiem.
Choć to Robbins najbardziej wypromował firewalk (prowadząc go m.in. dla prominentnych osobistości w Stanach i na całym świecie, jak również dla gwiazd z Hollywood) to pierwszym człowiekiem, który wcześniej zaczął prowadzić otwarte warsztaty dla rzesz i a zarazem szkolić instruktorów był Tolly Burkan - założyciel F.I.R.E (The Firewalking Institute for Research and Education).
Do roku 1977 firewalk był wiedzą i doświadczeniem całkowicie ezoterycznym. Potem wydarzył się konkretny zwrot w ewolucji. Chodzenie po ogniu zostało zaprzęgnięte jako narzędzie do osobistego wzrostu. W 1979 roku Tolly dodał go do kilku otwartych seminariów jako proces poszerzania świadomości, przekraczania strachu i uwalniania się od ograniczających przekonań na temat samego siebie i życia w ogóle. Odkryto, że rzeczywiście ta potężna technika może radykalnie przyspieszyć transformację w świadomości. Zwroty od ludzi były takie, że to doświadczenie zmieniło ich życie na zawsze.
Burkan widział chodzenie po ogniu jako technikę osobistego wzrostu, jako coś co ewidentnie demonstruje jak myśli i emocje wpływają na wszystko inne w naszych życiach, jak zmieniają chemię mózgu i funkcje ciała - innymi słowy: jeżeli możesz przejść po gorących węglach, to twój umysł musi mieć potężny wpływ na całe twoje ciało. Firewalk jest cudownym przykładem połączenia umysł-ciało w działaniu.
Ogromne zainteresowanie firewalkiem eksplodowało w latach 90ątych. Pojawił się firewalk dla kadry zarządzającej, dla polityków, lekarzy, prawników, zawodowych sportowców, ministrów, itd. Ludzie "czynu" z całego świata mogą uczestniczyć w tego typu seminariach.
Pochodzenie Firewalku
Od wieków w dawnych kulturach używano chodzenia po ogniu jako łącznika z wewnętrzną mocą, do inicjacji w wyższą mądrość, czy demonstrowania swojej odwagi.
A jakie jest jego oryginalne pochodzenie?
Firewalk jest starożytną praktyką, chociaż nikt nie wie jak starą i gdzie to się zaczęło. Był on praktykowany przez wieki przez szamanów, osoby związane z duchowością, jak i przez zwykłych ludzi, jako rytuały religijne i jako ceremonie uzdrawiania.
Relacje o takich praktykach pochodzą z całego świata. Wiadomo, że Kahuni – szamani hawajscy chodzili boso po płynnej lawie, są relacje że Wikingowie chodzili po rozgrzanych do czerwoności stalowych łańcuchach, są wzmianki z Bałkanów, ze starożytnej Polinezji, z Fidżi. Podobno praktykowali to też rdzenni Indianie amerykańscy. Są też sprawozdania o wielu świętych chrześcijańskich, którzy potrafili to robić. To pokazuje, że firewalk jest częścią wielu odmiennych kultur na wielu kontynentach.
